The traditional customs of the 27th of Ramadan have been around for a long time
بازدید 38
0

آداب و رسوم سنتی 27 رمضان در دیرینه در برخی از مناطق ایران

در ماه مبارک رمضان، برکت و معنویت خاصی در تمام خانه‌ها جریان دارد. در کنار روزه‌داری و عبادت، سنت‌های مختلفی نیز در این ماه عزیز رواج دارد که یکی از آنها، رسم افطاری دادن برای عروس در 27 رمضان است. این رسم، بیشتر در برخی از مناطق ایران مانند اصفهان، کاشان و شهرضا رایج است و به عنوان مراسم مراد کشون یا هومبابایی نیز شناخته می‌شود.

تاریخچه:

ریشه این رسم به طور دقیق مشخص نیست، اما برخی معتقدند که به زمان شهادت حضرت علی (ع) در 27 رمضان برمی‌گردد. در آن زمان، زنان برای عرض تسلیت به خانه امام حسن (ع) می‌رفتند و برای افطار، خوراکی‌هایی با خود می‌بردند. به مرور زمان، این رسم به عنوان هدیه دادن افطاری به عروس و داماد به منظور آرزوی خوشبختی و سعادت برای آنها، رواج پیدا کرد.

آداب و رسوم:

  • آماده کردن افطاری: خانواده داماد، انواع غذاها و شیرینی‌های مخصوص افطار را مانند آش رشته، زولبیا، بامیه، خرما، نان و پنیر و سبزی تدارک می‌بینند.
  • سینی‌های افطاری: معمولاً افطاری را در سینی‌های مخصوصی که با پارچه‌های رنگارنگ تزیین شده‌اند، قرار می‌دهند.
  • هدیه دادن: علاوه بر افطاری، خانواده داماد ممکن است هدایای دیگری مانند لباس، طلا، جواهرات و لوازم منزل نیز به عروس هدیه بدهند.
  • حمل افطاری: سینی‌های افطاری را معمولاً توسط مردان خانواده داماد به خانه عروس می‌برند. در برخی از مناطق، زنان و دختران نیز در این کار مشارکت می‌کنند.
  • حمل افطاری: سینی‌های افطاری را معمولاً توسط مردان خانواده داماد به خانه عروس می‌برند. در برخی از مناطق، زنان و دختران نیز در این کار مشارکت می‌کنند.

معنای 27 رمضان برای عروس:

مردم بر این باورند که 27 رمضان، روز مبارکی برای عروس است و هدیه دادن افطاری در این روز، باعث برکت و خوشبختی زندگی زناشویی او می‌شود.

نقش اجتماعی:

این رسم، فرصتی برای صله رحم و ایجاد ارتباط بیشتر بین خانواده عروس و داماد فراهم می‌کند. همچنین، به عنوان یک رسم حمایتی، به عروس و داماد کمک می‌کند تا زندگی مشترک خود را به بهترین نحو آغاز کنند.

تغییرات در گذر زمان:

در گذشته، این رسم با تشریفات و تجملات بیشتری برگزار می‌شد، اما به مرور زمان، سادگی و صمیمیت جایگزین آن شده است. همچنین، تنوع غذاها و شیرینی‌های افطاری نیز افزایش یافته است.

اهمیت حفظ سنت‌ها:

حفظ و زنده نگه داشتن سنت‌های قومی و مذهبی، هویت فرهنگی ما را حفظ می‌کند و به ما یادآوری می‌کند که ریشه در کجا داریم.

نتیجه‌گیری:

رسم افطاری دادن برای عروس در 27 رمضان، سنتی زیبا و پر معناست که بر پایه عشق، محبت و آرزوی خوشبختی برای زوج جوان بنا شده است. این رسم، نه تنها به عنوان یک هدیه، بلکه به عنوان نمادی از حمایت و همبستگی خانواده‌ها، نقشی مهم در آغاز زندگی مشترک عروس و داماد ایفا می‌کند.

نکات:

در برخی از مناطق، خانواده عروس نیز در 27 رمضان برای داماد افطاری می‌برند.
این رسم در برخی از کشورهای دیگر با فرهنگ‌های مشابه نیز وجود دارد.
جزئیات این رسم ممکن است در مناطق مختلف و بین خانواده‌های مختلف متفاوت باشد.
امیدوارم این اطلاعات مفید بوده باشد.

اشتراک گذاری

دنبال کنید نوشته شده توسط:

shafiei

نظرات کاربران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *