هوش مصنوعی جای طراح لباس را نمی‌گیرد، بلکه تخصص را تقویت می‌کند

شهرتاش رزمجو، طراح لباس، با تاکید بر اینکه هوش مصنوعی جای طراح را نمی‌گیرد، در گفت‌وگو با خبرنگار مهر گفت: هوش مصنوعی قرار نیست جای طراح را بگیرد. ایده، خلاقیت و تصمیم‌های اصلی از ذهن طراح می‌آید. هوش مصنوعی فقط کمک می‌کند آن ایده‌ها سریع‌تر و با کیفیت بهتری اجرا شوند. به نظرم، هر کسی که طراحی را اصولی بلد باشد، با هوش مصنوعی فقط قوی‌تر می‌شود، نه اینکه جای خودش را به آن بدهد.

رزمجو، ادامه داد: هوش مصنوعی جای تخصص را نمی‌گیرد، بلکه تخصص را تقویت می‌کند. اگر کسی دانش آن حوزه را نداشته باشد، حتی بهترین ابزارهای هوش مصنوعی هم نمی‌توانند برایش یک خروجی حرفه‌ای بسازند. به همین دلیل، هوش مصنوعی بیشتر از اینکه جای متخصص را بگیرد، به متخصص قدرت بیشتری می‌دهد. هوش مصنوعی فقط یک ابزار است؛ درست مثل کامپیوتر یا نرم‌افزارهای طراحی، یا حتی مثل قیچی در دست یک خیاط.

این طراح لباس، استفاده درست از هوش مصنوعی را فرصتی مناسب برای رشد صنعت پوشاک ایران دانست و بیان کرد: اگر از هوش مصنوعی به‌درستی استفاده کنیم، می‌تواند فرصت بسیار خوبی برای صنعت پوشاک ایران باشد. امروز یک طراح یا یک برند می‌تواند پیش از اینکه هزینه دوخت نمونه را پرداخت کند، چندین ایده را امتحان کند، رنگ‌ها و پارچه‌های مختلف را ببیند و با اطمینان بیشتری تصمیم بگیرد که کدام طرح ارزش تولید دارد.

او، افزود: از طرف دیگر، در بخش تبلیغات هم هزینه‌ها بسیار کمتر می‌شود. در بسیاری از مواقع، برای معرفی یک لباس باید هزینه عکاسی، اجاره لوکیشن، حضور مدل و گریم پرداخت شود. اما امروز می‌توان بخشی از این تصاویر را با کمک هوش مصنوعی تولید کرد، البته این به معنی حذف عکاس، طراح یا تولیدکننده نیست. هوش مصنوعی زمانی ارزشمند است که در کنار تخصص آدم‌ها قرار بگیرد، نه به جای آن.

رزمجو، به آینده طراحی لباس با کمک فناوری‌های نوین مثل هوش مصنوعی اشاره کرد و گفت: آینده طراحی لباس را بسیار امیدوارکننده می‌بینم؛ البته برای کسانی که دوست دارند همیشه در حال یادگیری باشند. دنیای مد با سرعت زیادی تغییر می‌کند و دیگر فقط بلد بودن طراحی کافی نیست. امروز یک طراح، اگر با ابزارهای دیجیتال و هوش مصنوعی هم آشنا باشد، فرصت‌های بیشتری برای کار و رشد خواهد داشت.

این طراح لباس، افزود: به‌نظرم، در آینده موفق‌ترین طراح‌ها کسانی هستند که هم خلاقیت و دانش طراحی داشته باشند و هم بتوانند از فناوری به نفع خودشان استفاده کنند. در نهایت، چیزی که یک طراح را متفاوت می‌کند، نگاه، سلیقه و ایده‌های خودش است. هوش مصنوعی می‌تواند کمک کند این ایده‌ها سریع‌تر اجرا شوند، اما خود ایده و خلاقیت همچنان از ذهن انسان می‌آید.

او، درباره کاربرد هوش مصنوعی در فرآیند طراحی گفت: برای طراحی یک لباس، ابتدا به یک ایده می‌رسیم و سپس اسکیس‌های اولیه را خودمان طراحی می‌کنیم. تا این مرحله، همه چیز همان فرایند طراحی کلاسیک است. پس از آن اسکیس را وارد هوش مصنوعی می‌کنیم تا پیش از اینکه لباس دوخته شود، ببینیم اگر این طرح اجرا شود، روی تن یک مدل واقعی چه شکلی خواهد داشت. حتی می‌توانیم بدون اینکه دوباره طراحی کنیم، رنگ لباس، جنس پارچه یا جزئیات مختلف را تغییر بدهیم و چندین حالت را با هم مقایسه کنیم.

رزمجو، در ادامه گفت: این کار باعث می‌شود پیش از اینکه برای دوخت نمونه هزینه کنیم، بتوانیم تصمیم‌های دقیق‌تری بگیریم. در واقع، هوش مصنوعی کمک می‌کند اشتباهات زودتر مشخص شوند و طراح با اطمینان بیشتری وارد مرحله اجرا شود؛ اما ایده اولیه و طراحی اصلی همچنان از خود طراح می‌آید.

این طراح لباس، درباره استفاده از هوش مصنوعی برای طراحی لباس متناسب با فرهنگ ایرانی اسلامی گفت: هوش مصنوعی به‌تنهایی فرهنگ ایرانی را نمی‌شناسد؛ حداقل نه به همان شکلی که یک ایرانی آن را درک می‌کند. نقش اصلی بر عهده طراح است. هوش مصنوعی نمی‌داند کدام نماد برای ما چه معنا و ارزشی دارد یا چگونه باید از آن در یک لباس امروزی استفاده کرد. این طراح است که باید هویت ایرانی را به آن ایده بدهد.

او، ادامه داد: ما چندین مسابقه طراحی لباس با موضوع شب یلدا و عید نوروز با استفاده از هوش مصنوعی برگزار کردیم. اوایل که این ابزارها تازه وارد شده بودند، خروجی‌ها بسیار خام بود. مثلاً وقتی درباره شب یلدا پرامپت می‌دادیم، گاهی تصاویری تولید می‌شد که هیچ شباهتی به حال‌وهوای واقعی یلدا نداشت یا نمادهای ایرانی را با فرهنگ‌های دیگر ترکیب می‌کرد. کاملاً مشخص بود که درک دقیقی از فرهنگ ایران نداشتند.

رزمجو، با اشاره به تجربه استفاده از هوش مصنوعی در آموزش طراحی لباس گفت: یکی از درس‌هایی که داریم، ریدیزاین و پارچه‌سازی لباس است. مثلاً هنرجو یک شلوار قدیمی را به یک دامن یا یک لباس جدید تبدیل می‌کند. بعد از دوخت، خود هنرجو لباس را می‌پوشد و از آن عکاسی می‌کند. از این مرحله به بعد، هوش مصنوعی وارد کار می‌شود. با کمک آن می‌توانیم مانکن را تغییر بدهیم، عکس را به یک تصویر حرفه‌ای شبیه عکس‌های کمپین‌های مد تبدیل کنیم و حتی از همان لباس یک ویدیوی کت‌واک بسازیم.

این طراح لباس، افزود: چیزی که برای من جالب بوده، واکنش مخاطب‌هاست. خیلی از افراد وقتی این تصاویر و ویدیوها را می‌بینند، باورشان نمی‌شود که لباس واقعاً توسط هنرجو دوخته شده و فقط بخش ارائه و نمایش آن با کمک هوش مصنوعی انجام شده است. این دقیقاً جایی است که هوش مصنوعی می‌تواند بیشترین کمک را به طراحان بکند؛ یعنی بدون اینکه تغییری در اصل طراحی و دوخت ایجاد کند، کیفیت ارائه و معرفی کار را چندین برابر بهتر کند.